En dan zit je zomaar ineens bij moeders thuis op de bank.

Een grotere overgang kun je je bijna niet voorstellen. Van brandende afvalhopen langs de weg, ratten die langs je voeten glippen en vis die samen met de afwas in de gootsteen ligt in Guinee, naar een luxe koffie op het vliegveld van Brussel, in een zoevende auto met airconditioning, met een stukje vlaai uit een glanzend gepoetste witte keuken. Ik dacht dat ik de volgende dag in de supermarkt mijn mandje zou willen overladen met lekkernijen, maar niets was minder waar. Ik vond het bijna genant om meer dan brood en een pot jam te kopen, en daarbij te kunnen kiezen uit een onmogelijke hoeveelheid producten.